ŚW. MARIA MAGDALENA
ŚW. MARIA MAGDALENA
 

 

Kościół Polskokatolicki - różnice wobec Kościoła Rzymskokatolickiego:
1. Kościół Polskokatolicki nie podlega jurysdykcji Watykanu.
2. Podstawowym dokumentem doktrynalnym Kościoła jest Deklaracja Utrechcka Biskupów Starokatolickich z roku 1898, która jest oparta na Piśmie Św. i Tradycji pierwszego tysiąclecia niepodzielonego Kościoła.
3. Kościół przyjmuje dwojaką formę spowiedzi: indywidualną (w konfesjonale: dzieci i młodzież do lat 18 oraz dorośli - tylko na życzenie) oraz ogólną (zbiorową), do której mogą przystępować tylko dorośli.
4. Kościół – zgodnie z nauką Jezusa „Królestwo moje nie jest z tego świata” – głosi jedynie Ewangelię, pozostawiając sprawy społeczno-polityczne świeckim.
5. Liturgia uroczystości kościelnych, aczkolwiek utożsamiana z liturgią Kościoła Rzymskokatolickiego – w Kościele Polskokatolickim odznacza się prostotą i żarliwością pierwszych chrześcijan.
6. Kościół przyjmuje zasadę dobrowolności celibatu duchownych – jako zgodną z nauką Apostołów i Tradycją Kościoła zachodniego do 1073 r.
7. Kościół uznaje ważność sakramentów św. udzielonych wiernym innych Kościołów chrześcijańskich.
8. Małżeństwo, chociaż uznawane za związek nierozerwalny, może być jednak rozwiązane w sytuacji, gdy na skutek słabości ludzkiej rozpadło się.
Strona niewinna (bądź też mniej winna) rozbicia związku może ubiegać się w Sądzie Kościelnym Kościół Polskokatolickiego o zezwolenie na zawarcie ponownego ślubu.
9. Kościół Polskokatolicki nie odmawia ochrzczonym posług religijnych. W przypadku pogrzebu należy zgłosić prośbę w kancelarii tutejszej parafii.

 

Jesteśmy Kościołem Katolickim, gdyż w oparciu o Pismo Św. i Tradycję posiadamy: katolickie zasady wiary i moralności, sakramenty święte, starokatolicką zasadę trójstopniowego Urzędu Apostolskiego (diakoni, kapłani, biskupi) oraz oddajemy cześć Bogu w katolickiej liturgii i kulcie Najświętszej Maryi Panny i Świętych.. Parafia we Wrocławiu należy do diecezji wrocławskiej , Administyratorem Diecezji jest J.E. Ks. Infułat mgr Stanisław Bosy.

Zwierzchnikiem Kościoła Polskokatolickiego w RP jest J.E. Ks.Bp prof. zw. Wiktor Wysoczański.

Jesteśmy Kościołem Polskim, gdyż nasz Kościół został zorganizowany z pobudek patriotycznych, posiadamy zwierzchnią władzę w Polsce, służymy wszystkim Polakom w kraju i za granicą oraz (od 1900 r.) sprawujemy liturgię w języku polskim.

Kościół Polskokatolicki należy do rodziny Kościołów starokatolickich, zwanej Unią Utrechcką. Stąd Kościół Polskokatolicki posiada ważną Sukcesję Apostolską, czyli że biskupi polskokatoliccy (tak samo jak rzymskokatoliccy) zachowują historyczną ciągłość urzędu sięgającą aż do Apostołów, a wszystko co Kościół czyni w zakresie sakramentalnym i duchowym jest ważne i pożyteczne dla wiernych.

Najwyższą władzą jest Synod Ogólnopolski składający się z duchownych i świeckich, który wybiera biskupów i zwierzchnika Kościoła na pięcioletnią kadencję. Stąd wynika odpowiedzialność także świeckich za Kościół. Obecnie Kościół dzieli się na trzy diecezje: warszawską, wrocławską i krakowsko-częstochowską. Diecezje dzielą się na dekanaty, a te na parafie

W roku 1998 rozpoczął się dialog z Kościołem Rzymskokatolickim, którego celem jest zbliżenie, a w dalszej perspektywie – zjednoczenie obu Kościołów.

W roku 2000 Kościół podpisał z Kościołem Rzymskokatolickim oraz Kościołami zrzeszonymi w Polskiej Radzie Ekumenicznej Deklarację o ważności Chrztu Świętego.

 

 

ZARYS HISTORII  KOŚCIOŁA POLSKOKATOLICKIEGO

 

Tradycja kształtowania się Polskiego Kościoła Narodowego sięga wieku XVI, kiedy to król Zygmunt II August przyrzekł szlachcie polskiej, że ta będzie mogła zwołać sobór narodowy, który zatwierdzi możliwość sprawowania kultu Bożego w języku polskim.

 

Idea ta wielokrotnie pojawiała się później między innymi w pismach: K.Libelta, J. Lelewela, a także w pismach wieszczów polskich A. Mickiewicza, J. Słowackiego, również w twórczości Marii Konopnickiej. Wiek XIX to okres narodowych zrywów powstańczych, okres w którym mocno zarysowała się dążność Polaków do odzyskania utraconej wolności i możliwości decydowania za siebie. Na takim gruncie, wielkiej wrażliwości na to co polskie, powstał w 1897 roku wśród amerykańskich emigrantów polskich, Polski Narodowy Kościół Katolicki w Stanach Zjednoczonych.

 

W tym czasie istniały w USA trzy główne ośrodki niezależnych parafii polskich:

1. Ośrodek w Chicago (diecezja Starokatolicka) z ks. bpem Antonim Kozłowskim (1859-1911) na czele.

2. Ośrodek w Buffalo, który przyjął nazwę Kościoła Polskokatolickiego w USA, przewodniczył jemu ks. bp Stefan Kamiński (1859-1911).

3. Ośrodek w Scranton działający jako Polski Narodowy Kościół Katolicki, a związany był z osobą ks. Franciszka Hodura (1866-1953).

 

W późniejszym czasie doszło do scalenia tych trzech ośrodków.

 

Parafia polska p.w. Najsłodszego Serca Jezusa i Maryi w Scranton powstała w 1885 r. Organizatorem tej parafii był ks. Adolf Śnigurski i 110-osobowy komitet założycielski. W latach 1892-1896 proboszczem tej parafii był ks. Ryszard Aust, wikariuszem natomiast przybyły z Polski ks. Franciszek Hodur.

 

Wierni tej wspólnoty parafialnej zażądali wglądu w fundusze parafialne. Wybrali więc spośród siebie komisję rewizyjną, która miała przeprowadzić kontrolę gospodarczą parafii prowadzonej przez ks. R. Austa. Kiedy spotkali się ze zdecydowanym sprzeciwem proboszcza, wówczas skierowali petycję do ks. bpa Wiliama O`Hara, ordynariusza diecezji.Niestety lekceważące potraktowanie przez biskupa delegacji doprowadziło do ostrego konfliktu.

 

Efektem tych zajść było to, że część parafian nie zgodziła się, aby Mszę św. odprawiał dla nich ks. R. Aust. Powstała wówczas myśl wybudowania nowego kościoła, który będzie służył polskim emigrantom. Poproszony o poświęcenie kamienia węgielnego pod budowę nowej świątyni, ks. bp O`Hara uwarunkował to przepisaniem tego kościoła na rzecz diecezji.

Parafianie nie przyjęli tego warunku i w dniu 14.III.1897 r. zgromadzenie parafialne w Scranton wybrało ks. Franciszka Hodura proboszczem tej parafii. Tym faktem rozpoczęło się tworzenie nowej wspólnoty kościelnej.

 

  

Ks. Franciszek Hodur w maju 1897 r. przekonywał swoich parafian: "żeby nasz Kościół rzymskokatolicki stał się narodowym, nie koniecznie trzeba zrywać z Rzymem (...) ...niesłychanym jest przecież anachronizmem na dzisiejsze czasy, że naród polski nie ma żadnego wpływu na wybór biskupów i księży dla siebie przeznaczonych".

 

W 1898 r. udała się do Rzymu delegacja na czele z ks. F. Hodurem, aby wręczyć papieżowi Leonowi XIII petycję, podpisaną przez ok. 5 tys. osób.

W tym dokumencie proszono o:

- przedstawiciela Polaka w gremium biskupów Stanów Zjednoczonych, który byłby pośrednikiem między Polakami, a Stolicą Apostolską i biskupami amerykańskimi,

- zgodę na unarodowienie własności kościelnych, tj. aby majątki kościołów polskich były zapisane w sądach na delegatów wybranych przez parafię,

- przyznanie parafianom możliwości zgody na obsadę danego księdza, - prowadzenie administracji finansowej kościoła przez ludzi wybranych z grona parafian, a przez księdza uznanych.

 

Niestety wszystkie te warunki zostały przez papieża odrzucone.

 

Na zwołanym zgromadzeniu parafialnym w dniu 18.IX.1898 r. parafia jednomyślnie postanowiła nie wracać pod jurysdykcję biskupów rzymskokatolickich.

Rozpoczęto starania o udzielenie sakry biskupiej ks. F. Hodurowi. Poproszono o to Międzynarodową Konferencję Biskupów Starokatolickich w Utrechcie w Holandii. Uroczystość nadania sakry biskupiej ks. elektowi F. Hodurowi odbyła się w dniu 29.IX.1907 r. w starokatolickiej katedrze p.w. św. Gertrudy w Utrechcie. Konsekratorem był ks. Gerardus Gul - Arcybiskup Utrechtu, współkonsekratorami zaś - ks. Johannes Jacobus van Thiel, Biskup Harlemu oraz ks. Nicolaas Barholomeus Petrus Spit, Biskup Deventeru. W ten sposób PNKK wszedł w nurt starokatolicyzmu.

 

Dążąc do nadania Kościołowi narodowemu polskiego charakteru wprowadzono do liturgii język polski. W Wigilię Bożego Narodzenia 1900 r. po raz pierwszy odprawiono Mszę św. w języku polskim, a od czerwca 1931r. - odprawianie Mszy św. twarzą do wiernych. Natomiast na IV Synodzie w Scranton w 1921 r. wprowadzono - obok spowiedzi usznej - spowiedź ogólną (powszechną) oraz zniesiono celibat. Zrównano także kobietę z mężczyzną w życiu kościelnym.

 

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości PNKK rozpoczął działalność misyjną w ojczystym kraju. Pierwszym biskupem Diecezji Misyjnej PNKK w Polsce został ks. Franciszek Bończak. Rozpoczęto starania o zarejestrowanie Kościoła przez władze państwowe. Niestety kolejne rządy II Rzeczypospolitej naciskane przez różne czynniki nigdy takiej rejestracji nie dokonały.

 

Polski Narodowy Kościół Katolicki musiał w tym okresie zmagać się z nietolerancją, nieraz z wrogością, a nawet z zaplanowanym zwalczaniem. Pomimo tych trudności, według oficjalnych informacji, w lipcu 1939 roku PNKK w Polsce liczył ok. 100 tys. wiernych, skupionych w 52 parafiach i 12 filiach parafialnych, w których opiekę duszpasterską sprawowało 52 księży.

 

W czasie II wojny światowej Kościół poniósł dotkliwe straty, jego struktury zostały niemal całkowicie rozbite. Poważnym ciosem było aresztowanie w 1942 roku ks. bpa Józefa Padewskiego. Ogółem Kościół stracił 28% duchowieństwa.

 

Po zakończeniu wojny Kościół rozpoczął odbudowywanie swoich struktur kościelnych. 14.IX.1945 roku Rada Kościoła złożyła w Ministerstwie Administracji Publicznej prośbę o prawne uznanie Kościoła. Decyzją z dnia 01.02.1946 PNKK został uznany jako: "publiczno-prawny związek religijny". Prawne uznanie Kościoła dało wielką nadzieję na możliwość normalnej pracy duszpasterskiej.

 

Niestety zaistniałe zmiany polityczne w Polsce zmusiły Kościół do szukania konsensusu z ówczesnymi władzami polskimi. Następuje najpierw aresztowanie ks. bpa J. Padewskiego, który powrócił do kraju w 1946 r. Zostaje on osadzony w więzieniu śledczym UB w Warszawie przy ulicy Rakowieckiej, gdzie w dniu 10.05.1951 r. po długotrwałych przesłuchaniach, fizycznych i psychicznych maltretowaniach zostaje zamęczony. W 1951 r. w wyniku nacisku władz państwowych zostaje ogłoszone oddzielenie się Kościoła od struktur macierzystych PNKK w USA i przyjęcie nowej nazwy dla Kościoła jako: Kościół Polskokatolicki.

 

Kościół Polskokatolicki zachował i zachowuje jedność z Polskim Narodowym Kościołem Katolickim w USA i Kanadzie.

 

 

KULT I LITURGIA KOŚCIOŁA POLSKOKATOLICKIEGO

 

W kulcie i liturgii odnoszących się do Trójcy Przenajświętszej, Matki Bożej Maryi i Świętych, Kościół Polskokatolicki nie odbiega od wiary i Tradycji Świętego Powszechnego i Apostolskiego Kościoła.

 

                        

Najwyższą cześć Kościół Polskokatolicki oddaje Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu, Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu. Centralnym elementem kultu oddawanemu Bogu jest Msza Święta - Najświętsza Ofiara, która jest uobecnieniem zbawczej Ofiary Chrystusa. Komunia św. w zasadzie jest udzielana pod dwiema postaciami: Ciała i Krwi Pańskiej. W okresie Wielkiego Postu odprawiana jest Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale.

Kult Maryjny w życiu religijnym i liturgicznym Kościoła Polskokatolickiego zajmuje ważne miejsce zgodnie z Tradycją Kościoła Powszechnego i tradycją polską. Mimo iż Kościół Polskokatolicki, zgodnie ze swoją doktryną starokatolicką nie przyjmuje dogmatu o Niepokalanym Poczęciu i Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny, jednak zawsze w swojej historii oddawał i oddaje cześć Maryi. Szczególną czcią darzona jest Matka Boska Nieustającej Pomocy, do której nowenna jest odprawiana w każdą środę, Jej obrazy znajdują się niemal w każdej świątyni polskokatolickiej. Odprawiane są również inne nabożeństwa do Matki Bożej - majowe, różańcowe, godzinki. Unika tylko przesady, zwłaszcza w kulcie cudownych obrazów, tak by nie przysłonić tym czci należnej Bogu Jezusowi Chrystusowi.

Kościół Polskokatolicki oddaje cześć także aniołom, apostołom, męczennikom i świętym. W kulcie świętych zachowuje się jednak właściwy umiar i powagę, a opierając się na prawdach wiary w Świętych obcowanie, Kościół uznaje ich za specjalnych pośredników między ludem a Bogiem.

Kościół zniósł celibat, dając w ten sposób możliwość założenia rodziny przez każdego księdza, jest to zgodne z nauką Apostołów i Tradycją Kościoła (do 1073).

Obok spowiedzi w konfesjonale, która obowiązuje dzieci do lat 18.,a pozostałych wiernych na życzenie - Kościół przyjął powszechną spowiedź sakramentalną, w której to wierny w myśli wyznaje swoje grzechy Bogu, po odpowiednim przygotowaniu przez kapłana. Nie uznajemy dogmatu o nieomylności papieża, ponieważ nie ma to uzasadnienia w Piśmie św., uznajemy prymat honorowy papieża i zasadę "primus inter pares", czyli pierwszy wśród równych sobie.

Liturgia Kościoła Polskokatolickiego (zawsze sprawowana w języku polskim) jest zbliżona do liturgii Kościoła Rzymskokatolickiego.

Kościół Polskokatolicki nie odmawia posług religijnych: chrztu dziecka, dorosłych, ani prowadzenia pogrzebu także wyznawcom innych Kościołów chrześcijańskich bez deklaracji przystąpienia do parafii.

Kościół ma ustrój synodalny, stąd większy udział świeckich w życiu Kościoła, którzy uczestniczą m. in. przy wyborze biskupa.

Najwyższą władzą Kościoła jest Synod Ogólnopolski (duchowni i świeccy), wybierający biskupów i zwierzchnika. Dzieli się na diecezje (warszawską, wrocławską i krakowsko-częstochowską), dekanaty i parafie.

Zwierzchnikiem Kościoła Polskokatolickiego w RP jest J. E. Ks. Bp prof. zw. dr hab. Wiktor Wysoczański.

Kontakt

Wiadomości i wydarzenia

Telefon:
Faks:
Adres e-mail:

Parafia Polskokatolicka

Św. Marii Magdaleny

SZEWSKA 10

50-122 WROCŁAW

 

BIURO PARAFII UL. Szewska 10

 

ADRES KORESPONDENCYJNY

 

Ul. Oławska 19/1

50-123 Wrocław

 

 nr konta bankowego: 

SWIFT : WBKPPLPP

IBAN : PL

47 1090 2398 0000 0001 0470 1797

 

 




 

Telefon: 71 344 19 04

 GSM: 48/ 733 525 622

 

 

Film "Maria Magdalena"

Wersja do druku Wersja do druku | Mapa witryny
© Parafia Polskokatolicka Św. Marii Magdaleny